Beste IWO’ers,
 
De eerste wandeltocht in voorbereiding van de 4-daagse hebben we gelopen op uitnodiging van Ruud en Frank in de omgeving van Zevenaar.
Dit was de beroemde mammoettocht van 17.8 km.

                  

’s Morgens zijn we vertrokken vanaf het huis van Rene en Petra.  Marjon kwam vanaf huis lopen en we zijn met z’n vieren vertrokken richting Zevenaar.
Bij Ruud en Frank was nog een buurman Jan aanwezig die ook meeliep. Hij kon ons van alles en nog wat vertellen over wat we onderweg tegenkwamen. Om 9:00 uur vertrokken met frisse moet ‘by a clear blue sky ‘ en een lekker temperatuurtje.
 
Jan vertelde ons over de turkse kleiduif, nijlpaard, beverburcht en noem het maar op. Bij de mammoet zagen we een picknick tafel  en Ruud riep dat het koffie tijd was, zonder dat hij koffie bij zich had.  In de verte kwamen een man en een vrouw (naam vergeten…sorry) op de fiets aanrijden  en stopten ook bij de picknicktafel. En wat schetst mijn verbazing ze hadden de fietstassen helemaal vol met  koffie, thee, koeken, sinaasappelsap en noem maar op.  Heel verrassend en goed geregeld.

 
Stukje doorlopen tot we in Pannerden aankwamen voor de lunch. Pannenkoek, uitsmijter, patat met heel veel vettigheid erop, het was weer lekker toeven in dat cafe.
 
De laatste vier kilometer terug naar Ruud en het was ook alweer 14:30 geworden. Marjon moest nog werken dus we zijn naar Apeldoorn gereden.
Prima eerste IWO wandeltocht  die wederom goed was uitgezet en de catering was voortreffelijk.
 
Nu de 4-daagse nog,
Elzo Scholtens

 KLIK HIER voor het complete fotoboek van deze tocht!

Cees loopt Oosterhoutse Kennedymars.

 

Beste IWOOWtjes,

 

Even een verslag van de sectie Kennedy Walkers. Ik heb 15 & 16 mei de Kennedy mars van Oosterhout gelopen. Het is de eerste keer dat deze in Oosterhout is georganiseerd. Voor de mensen die voor het eerst een Kennedy mars willen lopen is deze zeker aan te bevelen. Hij is opgezet in 4 etappes van 20km.

Na ieder rondje kom je weer in Oosterhout terug. Omdat het voor mij ook weer de eerste was van dit jaar heb ik het wat rustig aan gedaan. Ik heb na iedere etappe ongeveer een half uur rust genomen. We zijn zaterdag avond om 21:00 uur gestart en ik was zondag om 14:47 uur binnen. Totaal dus 17 uur en 47 minuten over gedaan (inclusief de rust).

Het reglement zegt dat over een Kennedy mars maximaal 20 uur mag worden gedaan. De nacht was koud 30C, overdag was het mooi weer 12 á 130C en droog. De aankomst was door leuk ingericht met terrasjes enzo maar door de lage temperatuur toch wat kalmpjes, men had meer publiek verwacht.

Ik heb het nog maar eens gedaan op 5 & 6 juni. Dit is de Kennedy mars van Bergen op Zoom naar Vlissingen. Eveneens 80km maar hier is de restrictie aangebracht dat je er maar maximaal 16 uur over mag doen. Dat trekt dus ook een ander soort lopers aan. Zeker de eerste etappe van Bergen op Zoom naar Hansweert 30km wordt in een moordtempo gelopen. Het is voor mij dus zaak om een goeie maat te vinden waar ik mij aan kan optrekken. Die heb ik gevonden. We zijn om 24:00 uur in BoZ vertrokken en ik was om 04:45 in Hansweert, (6,5km/h). Daar was de eerste stop. Om 05:30 was het de start voor de tweede etappe. Hier starten dan de daglopers mee. Volgende stop was 22km verder in 's Heerenhoek waar verplicht een half uur rust moet worden genomen. Ik dacht dat ik daar rond 09:00 was. Om 09:30 uur gestart met de laatste etappe van 28km. Het zwaarste stuk, niet alleen omdat het het laatste is maar het begon om 10:30 uur te regenen. Een malse douche, gelukkig geen wind daarbij. Ziek en ziek nat ben ik om 14:45 uur gearriveerd, afgepeigerd. In totaal 3 uur sneller dan in Oosterhout. Dit is puur gelukt omdat ik een goeie wandelmaat had waar ik mij aan kon opstekken.
Helaas heb ik van deze tocht geen foto's.

 

Ed en Marijke lopen gedeelte van wandeltocht naar Santiago de Compostella

 

 

Camino de Santiago ofwel een wandeltochtje in Spanje Periode 24 april - 5 mei 2010. We hebben de afgelopen dagen een klein deel gewandeld van de St. Jacobs pelgrimsroute naar Santiago de Compostella in Noord-Spanje. Je kunt de route vanaf elk land in Europa beginnen als je een paar maanden tijd hebt. Maar ook in delen, zoals wij 12 dagen hebben gelopen.

 

 

Een bekend startpunt is het Franse stadje St.Jean Pied de Port aan de voet van de Pyreneeën op ongeveer 815 km van Santiago. We zijn hier begonnen. Maar eerst naar Pamplona gevlogen en in een uur per taxi naar St.Jean Pied de Port een beetje parallel aan de route van de eerste dagen. We hebben te voet er weer 3 dagen over gedaan om weer in Pamplona te komen.

 

 

Zoals gezegd zijn we in St. Jean Pied de Port begonnen voor de eerste etappe naar Roncesvalles in Spanje. Dit is ook meteen de zwaarste etappe van allemaal. 26 Kilometer met een totale stijging van 180 naar 1430 meter. Het hoogtekaartje vertelt genoeg. De routeaanduiding is bijzonder goed. De gele Jakobsschelp is HET symbool, maar gele pijlen, horizontale witte en rode strepen en sinds kort roze stickers vullen deze markering aan.

 

Op deze eerste etappe waren de weergoden ons welgedaan. Hoe hoger we kwamen, des te minder bewolking en de temperatuur ging dik over de 25 graden. Om een indruk te geven van de hoogte een plaatje met een terugblik op het gedeelte dat we gelopen hadden vanaf St. Jean Pied de Port.

 

 

We zijn uiteindelijk in het klooster Roncesvalles aangekomen. Wij hadden op de hele route hotels besproken, maar je kunt ook voor weinig geld gebruik maken refugio's, of pelgrimsherbergen. Deze beschikken over alle faciliteiten en zijn bijzonder goedkoop, onder de 10 Euro. Je moet echter je kamer met stapelbedden, het beperkte aantal toiletten en douches wel met meerdere personen delen. 100 Lopers in een slaapzaal is het hoogste aantal wat wij gehoord hebben van de bewoners. Hier de refugio / herberg in Roncesvalles. Dat witte ding op de voorgrond is een ouderwetse was-wringer en de waslijnen linksachter het gebouw zijn de natuurlijke droger.

 

 

Met mooi weer ging het van Roncesvalles door de bergen van Baskenland in verschillende etappes via Zubiri naar Pamplona. Vlak buiten Pamplona op weg naar Puenta la Reina is een prachtig wijngoed met een buitengewone verrassing, gratis wijn. Helaas is dit aan het begin van de etappe en er komen nog 20 kilometer bergen en dalen. Hier de wijn-zelfbediening.

 

Dan naar het stadje Puenta la Reina met een bijzonder mooie brug. Verder via Estella, Los Arcos naar Logroño.

 

 

 

Na zes vette dagen met bijzonder mooi weer kwamen de zes magere dagen met een temperatuur terugval gelijk aan de Griekse Euro tragedie. Te beginnen met lage temperatuur na zoveel dagen hittegolf, gevolgd door harde wind, regen, met als hoogtepunt op de laatste twee dagen sneeuw en hagel. De tocht ging verder naar Najera, Santo Domingo de la Calzada, Belorado, San Juan de Ortega en uiteindelijk Burgos.

 

 

We hebben bijna alle kleding gebruikt door het gewoon over elkaar aan te trekken. Dat houdt je droog en redelijk warm. Voordeel is dat de rugzak niet zo zwaar meer is. De route loopt grotendeels ver van de drukke wegen over zandpaden, oude Romeinse wegen (veel stenen) en asfalt door kleine, slaperige dorpen. Daarom weinig last van voorbij razende auto's en vrachtwagens. Hier nog wat plaatjes van de tocht.

 

 

Mede door de af en toe barre weersomstandigheden was het een redelijk zware, maar toch prachtige tocht, die volgend voorjaar een vervolg krijgt van Burgos naar Leon. In het najaar gaat het verder naar Santiago de Compostela.

Buen Camino van Ed en Marijke Jansen uit Oberammergau

 

IWO loopt mammoettocht.

 Vandaag, zaterdag 16 januari, stond dan eindelijk onze 1e wandeltocht in 2010 op de rol. We zouden eigenlijk een week eerder in Apeldoorn gaan lopen maar door flinke sneeuwval en het feit dat we toch alleen maar het bos ingestuurd zouden worden hebben we lekker gespijbeld. Het is zover, het is zaterdagmorgen 16 januari 2010, op een ontijd gaat de wekker want René, Petra, Jeroen, Frank (en misschien Pieter) staan klaar om, via Arnhem, waar we Ruud oppikken, naar Wijchen te vertrekken. Daar zal Mireille zich bij ons aansluiten.

 

Tenminste dat dachten we. Ik, René, had mij verkeken op de datum. De tocht was alleen op zondag. Aangezien een aantal IWO'ers deze dag al hadden ingepland en sommigen er zelfs hun dienst voor omgezet hadden besloten we toch af te reizen naar Wijchen, dan zelf maar wat verzinnen! Helaas werd het op het laatste moment toch weer anders. Mireille, die de tocht zou uitzetten sms'te 's-morgens dat ze niet kon komen omdat haar zoontje te kampen had met een zware oorontsteking en zij liever thuis bij hem bleef.

Wat nu? Dan maar naar Zevenaar, dan kan Ruud gewoon thuis blijven. Pikken we hem daar gewoon op. Zo gezegd zo gedaan. Bij Ruud aangekomen werden we getrakteerd op een heerlijk bakkie koffie en een croissantje. Tijdens het nuttigen van dat lekkers besproken we de route die we zouden gaan wandelen. Van een rondje om het huis werd het al gauw 5, toen 10 en uiteindelijk werd het een kilometer of 15 à 18.

Buiten was het zo'n -2 met een flinke wind dus de gevoelstemperatuur was -100. Kortom, heerlijke omstandigheden! De eerste paar meters werden al schaatsend en glijdend afgelegd aangezien de staat spekglad was. 'Tja, bij bejaarden in de straat strooien ze niet', aldus Ruud. Gingen we nou lopen of gingen we de 11 stedentocht doen? De route ging verder richting Groessen, volgens Ruud woonden er alleen maar chagrijnen haha. Volop slingers en allemaal enthousiaste mensen verwelkomde onze groep …… of was mijn bril beslagen? Dat alles er anders uitzag dan normaal bleek wel uit het feit dat Frank eruit zag als een volleerd Eskimo (hij had zijn hoofd en oren helemaal ingepakt). En dat mag echt in de krant want als Frank een muts opzet of een pet dan moet het wel héééél erg koud zijn…. 'Kom niet aan mijn haar!!' Vanaf Groessen liepen we langs de HSL-lijn (Betuwelijn).

 

Tot onze verbazing zagen wij in de verte een gedaante opdoemen dat sterk leek op een mammoet…. Het moet niet gekker worden, we leven toch zeker niet opnieuw in de ijstijd? Echter na enige uitleg van onze gelegenheidsgids Ruud bleek dat deze daar was neergezet omdat ze bij het uitgraven van de Betuwelijn mammoetbotten hadden gevonden. Het beeld was een eerbetoon.
Het leek ons wel leuk deze tocht daarom te dopen als de 'Mammoettocht'.
Bij elke splitsing gaf gelegenheidsgids Ruud ons de keus, links, rechts of rechtdoor, korte route of lange route. Bikkels als we, toch al, waren gingen we steeds voor de lange route. Het belangrijkste was dat we uiteindelijk langs de cafetaria van Piet kwamen. Nou.. dat is gelukt. Eerst erwtensoep en daarna patat met kroketten! Lekker hoor.

 

Onderweg kwamen we veel dieren tegen, wilde paarden, ganzen, kangoeroes, kippen, pony's en nog veel meer. Wat ook leuk was, is dat we toen we op de dijk liepen, het kasteel van Doornenburg in de verte zagen en het oude huis van Ruud. Menig IWO'er heeft daar nog leuke (hik) herinneringen aan! Na zo'n 4 uur gelopen te hebben kwamen we weer bij Ruud thuis. We hebben nog een bakkie met krentenbol gedaan en vervolgens is de Apeldoornse delegatie met een voldaan gevoel in de auto gestapt en weer op huis gegaan. Het was een leuke, onverwachte, wandeltocht!

 

Speciale dank aan onze gelegenheidsgids Ruud!

 

IWO loopt ooievaarstocht.

 

Vandaag stond onze 2e wandeltocht in 2010 op de rol. Verzamelen was om 07.45 uur bij Reneet en Peet waar vandaag Frank, Jeroen en Ruud Knol aan mee zouden gaan doen. Aangezien we Ruud al een beetje kennen van Talens en ook op onze feestavond in Winssen aanwezig was had hij nu eens zin om mee te gaan. Na de koffie vertrokken we naar Gorssel waar we ons moesten begeven in cafe 'De Hoek' aan de Joppelaan waar we al diverse keren zijn geweest. Nu weer een bakkie koffie genomen want daar waren we wel aan toe en het bekijken van de route en wat donkere gangen besloten we om te vertrekken.

 

Het 1e half uur was het regnachtig en kwamen al snel de regenjassen tevoorschijn echter daarna was het prachtig weer maar wel behoorlijk frisjes. Via een prachtige wijk met leuke huisjes kwamen we langs de uiterwaarden waar we genoten van een prachtig uitzicht. Jeroen was al snel op stoom gekomen en begon gelijk aan een sprint en was binnen een paar minuten al 500 meter weg. Hij kon zijn schoenen niet bedwang houden zo vertelde hij. Petra en Ruud waren tijdens de tocht druk in gesprek over de Nijmeegse en Frank en Rene hadden het even over de komende werkzaamheden etc. en natuurlijk over de Nijmeegse en vakanties.

 

Tijdens de wandeling kwamen langs vele ooievaarsnesten waar menig ooievaar zat te klapperen om kontact te krijgen met andere ooievaars. Dit was dus niet van de kou, want dit dachten we in 1e instantie. Tussendoor nog lekker wat gegeten en kwamen op een gegeven moment uit op onze rustpost bij 10 km. Daar in het clubhuis aangekomen bleek er geen koffie meer te zijn en besloten met ons allen om 500 meter terug te lopen want daar was een heerlijk koffie- en theehuis (Via Via aan de Zutphenseweg) waar je volgens Frank heerlijk appelgebak kon eten. We waren dus snel overtuigd en gingen daar naartoe. Is echt een hele leuke zaak/winkel waar je een flinke portemonnee moet hebben. Ze hadden daar zulke mooie spullen wat echt ontzettend gaaf is om mee naar huis te nemen.

Nadat we alles hadden afgerekend gingen we onze weg vervolgen en kwamen weer via een woonwijk waar het ene huis nog mooier was dan het andere, en een ingelaste omleiding door zorg van Jeroen naar de Joppelaan. Bij cafe 'De Hoek'besloten we een lekker afsluitend drankje te nemen, dit hadden we wel verdiend en konden de schoenen van Jeroen weer een beetje afkoelen.

Kortom, was weer een supergeslaagde wandeltocht en op naar de volgende op 27 maart in Staphorst.