Verslag van Gerda Geurink, die de tocht helemaal heeft uitgefietst.

Op 1e Pinksterdag vertrokken we in colonne vanaf Apeldoorn, waar we(Rene, Petra, Bep, Willem, Anita, Rob, Jolanda, Kevin, Daphne, Ed, John, Jeroen) eerst nog een bakkie deden bij Rene en Petra. Het leek een prachtige dag te worden en met enige spanning keek ik toch naar hetgeen komen ging. Heb geprobeerd wel te oefenen met fietsen, maar toen de dag dichterbij kwam, dacht ik 'echt niet genoeg geoefend te hebben'. Maar goed de gedachte hadden de anderen ook, behalve Ed die helemaal niet had kunnen oefenen. Nadien bleek hij dat ook helemaal niet nodig te hebben, al die kilometers vooraf.

Dichterbij Makkum kwamen we Joost tegen die ook voor de brug stilstond.
Eenmaal in Makkum op het terras kwamen Gervaise en Michel ook ons gezelschap compleet te maken. Die avond besloten we al redelijk vroeg op te breken en ons bed op te zoeken. We waren die nacht verdeeld over drie locaties. De volgende ochtend/ 2e Pinksterdag hadden we om ±6.45u afgesproken om elkaar te treffen bij It Ankerplak(de accommodatie waar de meesten van ons verbleven). Vandaar vertrokken we op weg naar Bolsward, waar we om 7.48u mochten vertrekken. Bij de start natuurlijk een drukte van belang en we moesten dan ook een poosje wachten voor het vertrek daadwerkelijk zover was. Maar je verveelt je geen moment, want er is heel wat te zien en te horen.

En ja toen de start, ik vond het best wel spannend, ik had geen idee of ik het zou kunnen en hoe het zou gaan. De mannen en ik (verder te noemen mijn fietsmaten) hebben een klein poosje samen gefietst en al snel vertrok Michel, die we pas bij de finish terugzagen. Meerdere stops gemaakt, het weer bleef ondertussen vrij goed, al zette de zon de deur vast op een kier, want die zagen we niet meer zoveel. Op de dijk tussen Sloten en Stavoren (hier was ik voor gewaarschuwd)was het zwoegen geblazen, maar wat daarna kwam was ook niet mis. Het wegdek was hobbelig, dit was afgeschraapt, en fietst niet makkelijk en ik had geen idee hoever het nog was. De kilometerteller vertrouwde ik niet meer, want ik dacht het moet toch bijna afgelopen zijn, maar voorlopig nog geen finish in zicht.

De fietsmaten en ik raakten gedurende de tocht verder uit elkaar, en graag waren we samen de finish overgegaan, maar zo bleek het niet te lopen. Doordat we de laatste 20km niet meer bij elkaar fietsten kwamen we een voor een de finish over. Het was jammer dat we niet met elkaar onder de rode balk konden fietsen, dus we willen het hopelijk, waarschijnlijk volgend jaar opnieuw proberen, tenminste ik wel. Ook ben ik trots op de bikkels/ fietsmaatjes en dat Elfstedenkruisje is een mooi aandenken. Mensen bedankt voor het leuke weekend en dank voor de steun en bemoediging van mijn Johnny en de rest van de supporters!!

Groetjes,

Gerda Geurink

Verslag van John Geurink die de tocht langs de kant helemaal heeft uitgezeten.

Nadat we uit Apeldoorn vertrokken waren en aankwamen in Makkum zaten we met zijn allen al snel op het terras in Makkum. Iedereen had ingecheckt in het hotel en we maakten er een gezellige middag van in Makkum. Alle fietsers zagen er fit uit en wij hadden geen enkele twijfel ze zouden het de volgende dag allemaal gaan halen. Om 18 uur die avond gingen we met zijn allen naar de chinees. Hier was afgesproken dat we goed en lekker eten kregen ook een beetje op de volgende dag geënt dat de fietsers de goede voedingsmiddelen binnen kregen om de eindstreep te halen. We hebben het daar met iedereen heel gezellig gehad en met de nodige drank op besloten we om daarna het nachtleven in Makkum onveilig te maken.

We

hebben ons een tijdje vermaakt met een biljart competitie die uiteindelijk door Willem en Michel gewonnen werd. Daarna hebben we op tijd ons mandje opgezocht zodat iedereen fit was voor de volgende dag. De volgende dag(2e pinksterdag) zaten we om 6 uur aan het ontbijt, met de nodige spanning in ons lichaam want de dag van de waarheid was aangebroken. Ik als supporter voelde ook de nodige spanning, het is natuurlijk niet niets als je bedenkt dat de fietsers 240 kilometer op 1 dag gaan fietsen. Na het ontbijt zijn we met iedereen vertrokken naar Bolsward. Hier werden de fietsen van de auto geladen en gingen de fietsers op weg naar de start. Wij als supporters liepen ook naar de start om de fietsers vanaf de start aan te moedigen. Daarna brak voor ons ook een marathon zit aan, wij moesten in Bolsward blijven om na 140 kilometer de fietsers op te vangen en te motiveren om het restant van 100 kilometer af te leggen. We vonden een super mooi terras in Bolsward waar we vanaf 8 uur onze plek innamen. De fietsers moesten afzien die dag maar wij als supporters ook, ik heb nog nooit 13 uur aan 1 stuk op een terras op de zelfde plek gezeten, maar gezellig dat we het gehad hebben.

Ondertussen hielden we contact met de fietsers, de eerste berichten die ons bereikten waren zeer positief, iedereen kon het goed volhouden en het weer werkte ook in positief zin mee. Daar waren wij het op terras mee eens, de zonnebrillen gingen op en wij genoten van de zon. Na de nodige koffie, zaten we vanaf 10:30 uur aan de rose en witte wijn. Het was super gezellig in Bolsward er werden optredens georganiseerd en wij zaten met zijn allen al snel in de stemming en zongen uit volle borst mee. Rond 13:00 uur bereikte ons het bericht dat Rob en Jeroen na 100 kilometer niet meer verder konden beiden hadden last van hun knie. Petra en Anita gingen deze bikkels ophalen.
Wij vonden het allemaal heel erg jammer dat ze uitgevallen waren maar 100 kilometer fietsen is natuurlijk geen kattenpis dus respect voor Jeroen en Rob top gedaan. Om 14 uur kwam Michel Vis in Bolsward aan. Het ging super met hem. Nadat Michel weer vertrokken was voor de resterende 110 kilometer kwamen om 15:15 uur Joost(sjoerd) Rene Gerda en Ed binnen in Bolsward. Joost kon jammer genoeg niet meer verder had veel last van zijn rug, jammer dat Joost uitviel, maar mij had je na 50 kilometer al op kunnen vegen. Joost alle lof voor jou super dat je de 140 kilometer vol gemaakt hebt.

Gerda, Ed en Rene besloten om door te gaan en de laatste 100 kilometer vol te maken.
Wij hielden regelmatig contact met de fietsers. Ondertussen op het terras bereikte ons het bericht dat het eerste van Groen Wit'62 gepromoveerd was na de derde klasse. Dit was natuurlijk een super bericht en we vierden dit met zijn allen. Als eerste kwam Michel Vis over de finish en nam zijn kruisje in ontvangst. Een tijdje later kwamen vlak na elkaar Gerda, Ed en Rene binnen. Ze hebben een super prestatie geleverd en zij gingen ook hun welverdiende elfsteden kruisje ophalen. De fietsers en supporters waren na deze enerverende dag behoorlijk moe, na nog een paar borrels werd het bedje opgezocht en konden de fiets en zit blaren doorgeprikt worden. Het was een super gezellig weekend met zijn allen. De fietsers hebben een super prestatie geleverd, ik ben dan ook super trots dat Gerda en de rest deze prestatie hebben neergezet en wie weet ga ik hem zelf volgend jaar ook wel fietsen(hahaha). Wij, Gerda en ik, zijn zeker volgend jaar weer van de partij iedereen bedankt voor dit super weekend.

Groetjes,

John Geurink

Home