Een paar weken terug mailde ik de datum 14 september door naar Rene.
Dit naar aanleiding van een initiatief binnen de IWO-groep, om een dag uit naar de Efteling te regelen voor mijn zus Suzette. Suzette heeft het syndroom van Down en ze woont op landgoed de Lathmer, van stichting Zozijn. Ruim een jaar geleden heeft ze twee keer over een herseninfarct gehad, wat haar gelukkige en vertrouwde leventje behoorlijk op de kop heeft gezet.

Onder het motto: "We zetten ons altijd graag in voor diverse goede doelen, maar soms is een goed doel heel dicht bij", is deze aktie gestart binnen de IWO-groep. Binnen een heel korte tijd hebben heel veel IWO-ers geld gedoneerd. Dankzij de inzet van Rene, stelde de Firma Ensing gratis een rolstoelbus beschikbaar.

En zo gebeurde het dat ik tijdens de feestavond van de 4-daagseweek compleet verrast werd.
Uit handen van de initiatiefnemers Ruud en Rene, kreeg ik voor Suzette een dag uit naar de Efteling aangeboden voor maarliefst 6 personen!! Hierbij inbegrepen zat de rolstoelbus, eten en drinken voor allemaal en ook nog eens genoeg zakgeld voor leuke souvenirs.

Totaal overdondert en overmant door emoties, hield ik toch nog heel cool een vlotte toespraak. Hahaha, dus niet…..dat werd toen niet wat. En nog steeds vind ik het moeilijk om de juiste woorden in een goede zin te zetten. Warmte, ontroering, hart op de goede plaats, vrijgevig, ontzettend lief, dank je wel en Vriendschap met een hoofdletter en natuurlijk heel veel zin in een dagje uit, zijn de woorden waar jullie dan maar zelf een zin van moeten maken.

14 September lijkt ons een goede dag, want dan verwachten we mooi weer. Dat mailde ik Rene, zodat hij de bus kon reserveren bij Ensing. En inderdaad het was prachtig weer om naar de Efteling te gaan!!Suzette had er heel veel zin in! Edwin, Mandy, Mira, oma Riet (moeder van Edwin) en ik werden door haar ontvangen met een stralende lach.

De reis kan beginnen! (Heerlijk om Suzette niet in en uit de rolstoel te hoeven tillen.)
Onderweg is het een gezellige boel in de bus. We merken wel dat meer mensen het een mooie dag vinden om naar de Efteling te gaan, we hebben wat file en het is beredruk bij het park.
Eenmaal in het park valt het uiteindelijk toch nog wel mee.

Suzette begint met een lekkere bak koffie en een heerlijke Bosche bol. Daarna krijgt ze wel zin om de attracties te gaan verkennen. De fata morgana is het eerste waar ze ingaat. Ze moet hard lachen als ze na 2 uur rijden, een bak koffie en een stukkie lopen eindelijk ergens in zit. Het bootje voert ons door de oosterse wereld en in een aangrenzend winkeltje koopt ze maar gelijk een mooie oosterse armband.

Best veel attracties blijken geschikt voor mensen in een rolstoel. Als ze uit de rolstoel getild moet worden staan er gelijk 2 mensen klaar om te helpen tillen. En bovendien hoeven we niet in de lange rij te wachten, maar kunnen we via de rolstoelingang en kunnen we er gelijk in.Dus lopen we natuurlijk zoveel mogelijk attracties af en gaat ze o.a in de trein, de pagode, het sprookjesbos en de carnaval festival. Daar werden Suzette en ik onderweg in het karretje op de foto gezet.

Ze was zo blij met die mooie foto dat ze er emotioneel van werd. Het is ook leuk natuurlijk, dat je een foto krijgt van iets wat nog maar net gebeurd is. Die foto, de armband, de grote ballon, de Efteling dvd en andere souvenirs zullen haar regelmatig herinneren aan deze fantastische dag die we met ons allen hebben gehad !!!!

Namens Suzette bedanken we Rene, Ruud, alle IWO mensen en vrienden en bekenden van IWO-ers die hier aan meegedaan hebben. Het was voor ons een echte verwendag, waar we nu al met heel veel plezier op terugkijken!

Marjon en Edwin de Valk

[Terug naar het overzicht]